این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    شاگرد

    دسته بندی :
    1. نکس
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    شاگرد را از این سایت دریافت کنید.

    شاگرد

    معنی شاگرد - معانی، لغت نامه دهخدا، فرهنگ اسم ها، فرهنگ معین و عمید، مترادف و متضاد و ... در فرهنگ لغت آبادیس - برای مشاهده کلیک کنید

    شاگرد

    /SAgerd/

    مترادف شاگرد: پیرو، تلمیذ، دانش آموز، کارآموز، متعلم، متلمذ، محصل، پادو، نوچهمتضاد شاگرد: استاد

    بستن تبلیغات

    فارسی به انگلیسی

    apprentice, shop-boy, errand-boy, journey-man, student, pupil, disciple, schoolboy, schoolgirl

    مترادف ها

    votary (اسم)

    پارسا، زاهد، شاگرد، هوا خواه

    follower (اسم)

    تابع، پیرو، ملتزم، شاگرد، عشقبیاز، تعقیب کننده، دنبالگر

    disciple (اسم)

    موافق، طرفدار، پیرو، هواخواه، سالک، حواری، شاگرد، مرید

    mate (اسم)

    کمک، جفت، مات، دوست، شاگرد، همسر، رفیق، لنگه، همدم

    apprentice (اسم)

    شاگرد، کاراموز، خلیفه

    student (اسم)

    شاگرد، دانشجو، دانش اموز، عضو دانشکده یا دانشگاه، اهل تحقیق

    pupil (اسم)

    شاگرد، دانش اموز، حدقه، مردمک چشم

    prentice (اسم) شاگرد protege (اسم)

    شاگرد، تحت الحمایه، حمایت شده

    famulus (اسم) شاگرد، نوکر footboy (اسم) شاگرد، پادو، نوکر journeyman (اسم)

    شاگرد، کارگر ماهر، کارگر مزدور

    learner (اسم) شاگرد، یادگیرنده بستن تبلیغات

    لغت نامه دهخدا

    شاگرد. [ گ ِ ] ( اِ ) آموزنده علم یا هنر نزد کسی. ( فرهنگ نظام ). کسی که در نزد معلم و استاد تحصیل علم و کمال یا صنعت کند و کسی که در مدرسه به تحصیل بپردازد. تلمیذ و محصل و متعلم. ( ناظم الاطباء ). تلمیذ. ( آنندراج ). کسی که در نزد معلم و استاد کسب علم و هنر کند. کسی که در مدرسه تحصیل نماید. ( حاشیه برهان چ معین ). مؤلف فرهنگ نظام ذیل کلمه شاگرد نویسد: در عصر تیموری هندوستان مسلمانان هند که زبان آنها فارسی بود لفظ شاگرد را مخفف «شاه گرد« »گرد شاه » فهمیده به یک دسته از نوکرهای خصوصی اطراف شاه شاگردپیشه میگفتند. و تاکنون در سلطنت دکن همانها را شاگردپیشه میگویند. اگر قیاس مذکور صحیح باشد در معنی تلمیذ و آموزنده فن مجاز خواهد بود که معلم تشبیه بشاه شده و شاگردان اشخاص دور شاه ، لیکن تصور مذکور درست نیست مرکب از: شاس. بمعنی حکومت و تربیت و گِرد محرف کرت َ اسم مفعول بمعنی کرده شده که مجموع تربیت کرده شده است و لفظ گِرد محرف کرده ( اسم مفعول ) در فارسی متعدد هست مثل داراب گرد ( نام شهر ) بمعنی کرده داراب ( ساخته داراب ) و یزدگرد بمعنی کرده ایزد ( ساخته ایزد ). ( فرهنگ نظام ). شاگرد مقابل استاد و معلم :

    بحیله ساختن استادبخردان زمین

    بحرب کردن شاگرد پادشاه زمان.

    فرخی.

    فضل و کرم کرد تست ، جود و سخا ورد تست

    دولت شاگرد تست ، جوهر عقل اوستاد.

    منوچهری.

    بویوسف یعقوب انصاری قاضی قضات هارون الرشید و شاگرد امام ابوحنیفه... از امامان. اهل اختیار بود. ( تاریخ بیهقی ).

    هر که شاگرد روز و شب نبود

    جز تهی دست و بی ادب نبود.

    سنایی.

    جرم ز شاگرد و پس عتاب بر استاد

    اینت به استاد اصدقای صفاهان.

    خاقانی.

    خِرّیج ؛ شاگرد فراراه افکنده و برساخته شده. ( منتهی الارب ). || کارآموز در خدمت دبیران دیوان رسالت. وردست و منشی ومحرر و دبیران زیردست در دیوان رسائل. دست پرورده دبیران. پرورده. کار آموخته دیوان ترسل : گفت [ خواجه احمد حسن ] فردا بدیوان باید آمد و بشغل کتابت مشغول شد و شاگردان و محرران بیاورید. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 152 ). بوسهل آمد و پیغام امیر آورد که... خواجه باید که در این کار تن دردهد که حشمت تو باید شاگردان و یاران هستند همگان بر مثال تو کار کنند. ( تاریخ بیهقی ). در خلوت که با وزیر داشت بوسهل را گفتی : بوالفضل شاگرد تو نیست او دبیر پدرم بوده است و معتمد وی را نیکودار اگر شکایتی کنی همداستان نباشم. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 614 ). || کارمند دون پایه. کارمند وردست : پس از این هیچکس را تمکین آن نباشد که در پیش ما خارج حدخویش سخن گوید چه فرمان ما راست و از ما گذشته خواجه فاضل را و دیگران بندگان مااند و شاگردان وی. ( از مواضعه احمدبن حسن میمندی از مجمل فصیحی خوافی ). || زیردست. دست پرورد. ریزه خوار خوان. مطیع و در مرتبه ٔنازلتر از او قرار داشتن :

    بیشتر بخوانید ... بستن تبلیغات

    فرهنگ فارسی

    کسی که نزددیگری علم وهنرمی آموزد، کودکی که در، دبستان درس میخواند، پسری که دردکانی خدمت میکند

    ( اسم ) کسی که نزد دیگری علم یا ادب یا هنر آموزد تلمیذ متعلم .

    نام محلی است در ساحل شرقی ایران بخلیج فارس گویا نزدیک سرباز و قصر قند.

    فرهنگ معین

    (گِ ) (اِ. ) کسی که نزد دیگری علم و ادب یا هنر آموزد.

    فرهنگ عمید

    ۱. کسی که نزد دیگری علم یا هنر می آموزد.

    ۲. پسری که در دکانی خدمت می کند.

    ۳. وردست، کمک (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): شاگرد شوفر، شاگرد بنا.

    گویش مازنی

    /shaa gerd/ شاگرد – در مقابل استاد

    فارسی به عربی

    تابع , تلمیذ , صاحب , صانع , طالب

    پیشنهاد کاربران

    ترتیب: قدیمیجدیدرای موافقرای مخالف

    سليمان تبار

    ١٦:٣٩ - ١٣٩٩/١٢/٢٢

    برگفته از کلمه شگرد، کسی که نزد استاد شگردها را می اموزد

    گزارش

    5 | 0

    میرحسین سیاوشی خیابانی

    ٢٢:٢٦ - ١٤٠٠/٠٣/٠٢ وردست

    گزارش

    2 | 0

    آزاد

    ٠١:٢٠ - ١٤٠٠/٠٥/٠٩

    کلمه استاد و شاگرد ریشه ترکی دارند. استاد متشکل از دو جز ( اوست=والا=بالا ) و ( آد=نام ) به معنای والانام است که نشان از برتری جایگاه نسبت به شاگرد دارد و شاگرد نسب به استاد "در جایگاه پایین است".

    ترجمه عبارت" در جایگاه پایین است " به زبان ترکی میشود :آشاقی یِردَ =آشاقییرد و به مرور زمان حرف الف از ابتدای ان حذف شده و حرف ق نیز گ تلفظ شده و تبدیل به شاگیرد شده است. ترک زبانان این کلمه را شاگیرد تلفظ میکنند.

    آشاقی=پایین ، یِر= جایگاه، دَ= است

    گزارش

    9 | 4

    سعید پهلوان

    ٠٠:٤٨ - ١٤٠٠/٠٧/٢٦

    نوچه . . . . پادو . . . . وردست . . . . .

    گزارش

    18 | 0

    دلباخته زبان پهلوی

    ١٤:١٧ - ١٤٠١/٠١/٢٨

    افسوس افسوس چه بسیار فراوانند ملی گرایان تندرویی که همه واژگان زیبای پارسی به نام ترکی ثبت می کنند. جناب ازاد، شمایی که مردم را می فریبی و می کوشی که این زبان زیبا را تهی از واژه کنی، باید بدانی که استاد و شاگرد هر دو پارسی هستند و از زبان پهلوی گرفته شده اند. استاد در زبان پهلوی "استات" ostat بوده و شاگرد "اشاکرد" asahkart بوده است.

    منبع مطلب : abadis.ir

    معنی شاگرد

    معنی واژهٔ شاگرد در لغت‌نامه دهخدا به فارسی، انگلیسی و عربی از واژه‌یاب

    شاگرد

    لغت‌نامه دهخدا

    شاگرد. [ گ ِ ] (اِ) آموزنده ٔ علم یا هنر نزد کسی . (فرهنگ نظام ). کسی که در نزد معلم و استاد تحصیل علم و کمال یا صنعت کند و کسی که در مدرسه به تحصیل بپردازد. تلمیذ و محصل و متعلم . (ناظم الاطباء). تلمیذ. (آنندراج ). کسی که در نزد معلم و استاد کسب علم و هنر کند. کسی که در مدرسه تحصیل نماید. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). مؤلف فرهنگ نظام ذیل کلمه ٔ شاگرد نویسد: در عصر تیموری هندوستان مسلمانان هند که زبان آنها فارسی بود لفظ شاگرد را مخفف «شاه گرد« »گرد شاه » فهمیده به یک دسته از نوکرهای خصوصی اطراف شاه شاگردپیشه میگفتند. و تاکنون در سلطنت دکن همانها را شاگردپیشه میگویند. اگر قیاس مذکور صحیح باشد در معنی تلمیذ و آموزنده ٔ فن مجاز خواهد بود که معلم تشبیه بشاه شده و شاگردان اشخاص دور شاه ، لیکن تصور مذکور درست نیست مرکب از: شاس . بمعنی حکومت و تربیت و گِرد محرف کرت َ اسم مفعول بمعنی کرده شده که مجموع تربیت کرده شده است و لفظ گِرد محرف کرده (اسم مفعول ) در فارسی متعدد هست مثل داراب گرد (نام شهر) بمعنی کرده ٔ داراب (ساخته ٔ داراب ) و یزدگرد بمعنی کرده ایزد (ساخته ایزد). (فرهنگ نظام ). شاگرد مقابل استاد و معلم :

    بحیله ساختن استادبخردان زمین

    بحرب کردن شاگرد پادشاه زمان .

    فرخی .

    فضل و کرم کرد تست ، جود و سخا ورد تست

    دولت شاگرد تست ، جوهر عقل اوستاد.

    منوچهری .

    بویوسف یعقوب انصاری قاضی قضات هارون الرشید و شاگرد امام ابوحنیفه ... از امامان . اهل اختیار بود. (تاریخ بیهقی ).

    هر که شاگرد روز و شب نبود

    جز تهی دست و بی ادب نبود.

    سنایی .

    جرم ز شاگرد و پس عتاب بر استاد

    اینت به استاد اصدقای صفاهان .

    خاقانی .

    خِرّیج ؛ شاگرد فراراه افکنده و برساخته شده . (منتهی الارب ). || کارآموز در خدمت دبیران دیوان رسالت . وردست و منشی ومحرر و دبیران زیردست در دیوان رسائل . دست پرورده ٔ دبیران . پرورده . کار آموخته ٔ دیوان ترسل : گفت [ خواجه احمد حسن ] فردا بدیوان باید آمد و بشغل کتابت مشغول شد و شاگردان و محرران بیاورید. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 152). بوسهل آمد و پیغام امیر آورد که ... خواجه باید که در این کار تن دردهد که حشمت تو باید شاگردان و یاران هستند همگان بر مثال تو کار کنند. (تاریخ بیهقی ). در خلوت که با وزیر داشت بوسهل را گفتی : بوالفضل شاگرد تو نیست او دبیر پدرم بوده است و معتمد وی را نیکودار اگر شکایتی کنی همداستان نباشم . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 614). || کارمند دون پایه . کارمند وردست : پس از این هیچکس را تمکین آن نباشد که در پیش ما خارج حدخویش سخن گوید چه فرمان ما راست و از ما گذشته خواجه ٔ فاضل را و دیگران بندگان مااند و شاگردان وی . (از مواضعه ٔ احمدبن حسن میمندی از مجمل فصیحی خوافی ). || زیردست . دست پرورد. ریزه خوار خوان . مطیع و در مرتبه ٔنازلتر از او قرار داشتن :

    دست او هست ابر و دریا دل

    ابر شاگرد و نایبش دریاست .

    فرخی .

    || نوچه . نوآموز. پرورده . مربی . دست پرورد. برپی استاد رونده :

    نخجیروالان این ملک را

    شاگرد باشد فزون ز بهرام .

    فرخی .

    دعوی کنند گرچه براهیم زاده ایم

    چون ژرف بنگری همه شاگرد آزرند.

    ناصرخسرو.

    کاهلی شاگرد بدبختی است . (قابوسنامه ).

    شاگرد خادمان در اوست روزگار

    کاستاد بحر دست جواهرفشان اوست .

    خاقانی .

    بهمه حال رعیت چون راعی نباشد و مطیع چون مطاع و شاگرد چون خواجه و مقتدی چون مقتدا. (نقض الفضایح ص 135).

    - امثال :

    شاگرد رفته رفته به استاد میرسد . (امثال و حکم دهخدا ج 2 ص 1006).

    || مرید. پیرو. مقابل مرشد. (ناظم الاطباء) : در خدمت شیخ ابوالوفا مهدی معروف به بغدادی با جمعی اصحاب و شاگردان . (از ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص 111). || کنایه از حواریون و تابعان حضرت عیسی (ع ). (از قاموس کتاب مقدس ). || دستیار. که در خدمت استاد صنعتگر ایستد. که زیر دست استاد صنعتگر کار کند و کار آموزد :

    یکی نامور بود بوراب نام

    پسندیده آهنگری شاد کام

    ورا یار و شاگرد بد سی و پنج

    ز پتک وز آهن رسیده برنج .

    فردوسی .

    ورازرگر آمد ز روم و ز چین

    ز مکران و بغداد و ایران زمین

    هزار و صد وبیست استاد بود

    ز کردار این تختشان یاد بود

    و با هر یکی مردشاگرد سی

    ز رومی و بغدادی و پارسی .

    فردوسی .

    آن کند در دو ماه بنا گرد

    که نبیندبسالها شاگرد

    باز شاگرد آن چشد ز سرور

    که نیابد به سالها مزدور.

    سنایی .

    بسان پاچه ٔ گاوی که از موی

    برون آرد ورا شاگرد رواس .

    سوزنی .

    ترا تا پیش تر گویم که بشتاب

    شوی پس تر چو شاگرد رسن تاب .

    نظامی . - امثال :

    برای آموختن نجاری چهار سال شاگرد نجار بودم .

    ترکیب ها:

    - شاگرد آهنگر. شاگرد ارسی دوز. شاگرد بنا. شاگرد خراط. شاگرد خیاط. شاگرد رزاز. شاگرد سراج . شاگرد عِلاقه بند. شاگرد کفشدوز. شاگرد لحافدوز. شاگرد مسکر. شاگرد نجار.

    || خادم . خدمتگار. غلام . (از بهار عجم ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). در اصل بمعنی خادم است و بمعنی تلمیذ مجازاًشهرت یافته و ظاهراً لفظ شاگرد در اصل شاه گرد بود زیرا که خادمان گرداگرد شاه و مخدوم خود استاده شده مترصد در فرمان و خدمت باشند. بهمین جهت خدمتکاران رابعربی حواشی گویند. (از غیاث اللغات ). خدمتگزاران خاص شاه . (فرهنگ نظام ). کهتر. بنده . خدمتگر. آنکه در خدمت بزرگی باشد :

    ندانی که آرش ورا [ منوچهر را ] بنده بود

    بفرمان و رایش سرافکنده بود

    دگر همچو کیخسرو کینه جوی

    که چون رستمی بود شاگرد اوی

    هم آیین شاهانش نگذاشتی

    یکی چشم بر تخت نگماشتی .

    فردوسی .

    بدره بر بدره فروریخته باشند هنوز

    که همی گویند ای شاگرد آن بدره بیار.

    فرخی .

    تو را نه چرخ و هفت اختر غلام است

    تو شاگرد تنی حیفی تمام است .

    ناصرخسرو.

    شاگرد اهل علم شوی به زانک

    اکنون رهی و چاکر خاتونی .

    ناصرخسرو.

    باغ در باغ گرد بر گردش

    خلد مولا و روضه شاگردش .

    نظامی .

    من فتاده بدست شاگردان

    بسفر پای بند و سرگردان .

    سعدی .

    زرش دیدم و زرع و شاگرد و رخت

    ولی بی مروت چو بی بر درخت .

    سعدی .

    و رجوع به شاگردپیشه شود.

    || خادم و غلام و پادو حجره ٔ تاجر و بازرگان . آنکه در خدمت بازرگان و تاجر باشد بمزد. کسی که در خدمت و زیردست تاجری بمزد کار کند و دستیار مرد باشد :

    منبع مطلب : www.vajehyab.com

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 14 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید