این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    شعر عوعو سگان سیف فرغانی

    دسته بندی :
    1. نکس
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    شعر عوعو سگان سیف فرغانی را از این سایت دریافت کنید.

    هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

    سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهه دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می شود وی اهل تصوف و عرفان بود

    هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

    هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهه دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سال ها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است.

    فرآوری بخش ادبیات تبیان

    مجموعه اشعار او از غزل و فصیده و قطعه و رباعی حدود ده الی یازده هزار بیت است. وی ارادتی وافر به سعدی داشته و بین آن دو مکاتباتی نیز بوده است. این شاعر بزرگوار در سال ۷۴۹ هجری در یکی از خانقاه های آقسرا وفات یافت. این قصیده، یکی از معروف‌ترین واکنش‌های اجتماعی اوست که در زمان حمله مغول‌ها به ایران سروده شده است.

    هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

    هم رونق زمان شما نیز بگذرد

    وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب

    بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

    باد خزان نکبت ایام ناگهان

    بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد

    آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام

    بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

    ای تیغ تان چو نیزه برای ستم دراز

    این تیزی سنان شما نیز بگذرد

    چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد

    بیداد ظالمان شما نیز بگذرد

    در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت

    این عوعو سگان شما نیز بگذرد

    آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

    گرد سم خران شما نیز بگذرد

    بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت

    هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

    زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

    ناچار کاروان شما نیز بگذرد

    ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن

    تأثیر اختران شما نیز بگذرد

    این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید

    نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

    بیش از دو روز بود از آن دگر کسان

    بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

    بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم

    تا سختی کمان شما نیز بگذرد

    در باغ دولت دگران بود مدتی

    این گل، ز گلستان شما نیز بگذرد

    آبی‌ست ایستاده درین خانه مال و جاه

    این آب ناروان شما نیز بگذرد

    ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع

    این گرگی شبان شما نیز بگذرد

    پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست

    هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

    ای دوستان خواهم که به نیکی دُعای سیف

    یک روز بر زبان شما نیز بگذرد

    سیف فَرغانی چند گاهی را در تبریز گذراند و در آن‌جا با همام تبریزی آشنا شد.

    موضوع قصیده‌های سیف فَرغانی که معرّف مهارت او در سخن پارسی ‌است، غالباً حمد خدا، نعت پیامبر اسلام و وعظ و اندرز و تحقیق و انتقاد از نابسامانی‌های زمان و نیز در استقبال و جواب‌گویی به استادان مقدّم بر خود چون رودکی و خاقانی و کمال‌الدّین اسمعیل و سعدی و همام تبریزی ‌است؛ خود سیف نیز اعتقاد داشت که شاعر استاد کسی‌است که بتواند از عهدهٔ نظیرگویی شاعران پیش از خود برآید. سیف تنها یک بار به مدح شاهان پرداخت و آن قصیده‌ای در ستایش غازان‌خان، ایلخان مغول بود که به اسلام گروید و این آیین را در قلمرو ایلخانی گسترش داد. وی در قالب‌های قصیده، قطعه، رباعی و غزل، شعر سروده است[ که از ۱۲ هزار بیت بیشتر است]؛ در قصیده‌های خود ردیف‌های دشوار را برمی‌گزید و در ترکیبات و مفردات از وارد کردن آثار لهجهٔ محلّی ابا نداشت.

    وی در سخن از سبک خراسانی در قرن ششم هجری متأثر بود و به همین دلیل بود که وی را به سرزمین فَرغانه و ولایت سمرقند منتسب می‌داشتند. کلام او ساده و روان است، و در آن واژه‌های عربی کم به کار رفته است؛ هر چند گاه ترکیب‌های عربی را با ترکیب‌های فارسی در بعضی از شعرهای خود درهم آمیخته، و گاه نیز حتی یک مصراع را تماماً عربی آورده‌است. مانند «روی از خلق بگردان که حق در اینست که توکلّت علی‌الله اینست».

    غزل‌های سیف که شاید بیشتر متمایل به آن‌هاست، عادتاً وقف بر موعظه‌ها و انتقادهای اجتماعی و بیان حقیقت‌های عرفانی‌است و به شاعران دیگر نیز سفارش می‌کنند که از مدیحه‌گویی پرهیز کنند و قناعت پیشه کنند یا طبع خود را به غزل‌گویی و ستایش معشوق و یا وعظ و اندرز بگمارند.

    بیان نقیصه‌های اجتماعی و برشمردن زشتی‌ها و پلیدی‌های طبقهٔ فاسد جامعه، در اشعار سیف دیده می‌شود. این نقدهای صریح و جدّی، خالی از هزل و مطایبه‌است. سیف فرغانی مسلمان و از اهل سنت بود و در فقه مذهب حنفی داشت؛ در عین حال از قدیم‌ترین سخنورانی ‌است که در مرثیهٔ شهیدان کربلا شعر گفته‌است.

    از وی دیوان اشعاری به جای مانده است که شامل بخش‌های زیر است:

    رباعیات غزل ها قصاید و قطعات

    تنها اثر باقی‌مانده از او دیوان وی است که خودش آن را گردآوری کرده است و این اثر را در دیباچه اش این گونه معرفی کرده است:

    آن خداوندی که عالم آن اوست

    جسم و جان در قبضه فرمان اوست

    سوره حمد و ثنای او بخوان

    کآیت عز و علا در شان اوست

    گر ز دست دیگری نعمت خوری

    شکر او می کن که نعمت آن اوست

    بر زمین هر ذره خاکی که هست

    آب خورد فیض چون باران اوست

    از عطای او به ایمان شد عزیز

    جان چون یوسف که تن زندان اوست

    بر من و بر تو اگر رحمت کند

    این نه استحقاق ما احسان اوست

    از جهان کمتر ثنا گوی ویست

    سیف فرغانی که این دیوان اوست

    منابع: گنجور، مجله علمی فرهنگی هنری گویدا

    منبع مطلب : article.tebyan.net

    گنجور » سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳

    لغتنامه ابجد قرآن 🔍 وزن

    ورود کاربر / نام‌نویسی

    سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات »

    شمارهٔ ۲۳

    هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

    هم رونق زمان شما نیز بگذرد

    وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب

    بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

    باد خزان نکبت ایام ناگهان

    بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد

    آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام

    بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

    ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز

    این تیزی سنان شما نیز بگذرد

    چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد

    بیداد ظالمان شما نیز بگذرد

    در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت

    این عوعو سگان شما نیز بگذرد

    آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

    گرد سم خران شما نیز بگذرد

    بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت

    هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

    زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

    ناچار کاروان شما نیز بگذرد

    ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن

    تأثیر اختران شما نیز بگذرد

    این نوبت از کسان بشما ناکسان رسید

    نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

    بیش از دو روز بود از آن دگر کسان

    بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

    بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم

    تا سختی کمان شما نیز بگذرد

    در باغ دولت دگران بود مدتی

    این گل ز گلستان شما نیز بگذرد

    آبی‌ست ایستاده درین خانه مال و جاه

    این آب ناروان شما نیز بگذرد

    ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ‌طبع

    این گرگی شبان شما نیز بگذرد

    پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست

    هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

    ای دوستان خوهم که به نیکی دعای سیف

    یک روز بر زبان شما نیز بگذرد

    اطلاعات

    با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

    وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

    منبع اولیه: ویکی‌درج

    خوانش‌ها

    شمارهٔ ۱۲ - هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد به خوانش فرید حامد

    می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

    شمارهٔ ۱۲ - هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد به خوانش زینب زارعی

    شمارهٔ ۱۲ - هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد به خوانش داوود ملک زاده

    شمارهٔ ۲۳ به خوانش حمید توانگر

    معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

    پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی

    راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

    حاشیه‌ها

    تا به حال ۸۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

    بهرام طاهری در ‫۱۱ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۹، ساعت ۰۸:۴۰ نوشته:

    با تشکر مایلم به استحضار برسانم که هم زبانان ما در آسیای میانه خاصه تاجیکستان کلمه خواستن را به نحوی که ما تلفظ می نمائیم ادا نمی کنند و به همان نحوی که در شعر سیف آمده یعنی "خوهم" Khoham" قرائت می نمایند.

    باامتنان مجدد: بهرام طاهری

    آراس در ‫۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، پنج شنبه ۵ آبان ۱۳۹۰، ساعت ۱۴:۰۱ نوشته:

    فکر می کنم آقای طاهری نظرشون کاملا دقیق و درسته. دقت کنید که کلمه " خوهم " به صورت " خهم" ( با ضم خ ) اگر تلفظ بشه وزن شعر کاملا درست در میاد و طرز ادای این کلمه هم بسیار شبیه لهجه همزبانان افغان و تاجیک ما میشه.

    حسن چاکری زاده در ‫۱۰ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۰، ساعت ۱۸:۲۶ نوشته:

    این قصیده ی حماسی سیف شاید بس باشد برای جاودانی شدن نام این آزادمرد ادبیات ایران قصیده ای که در حکم بیدارباش و آگاهی است خطاب به ظالمانی که خون خلق را در شیشه کرده اند. به آنها با آن اندازه اطمینان که انگار آینده را می بیند و از عاقبت آنان خبر دارد هشدار می دهد که روزگار شما نیز دو روزی بیش نیست و همان طور که غرش شیران گذشت و رفت این عوعوی همچون سگ شما نیز دیری نمی پاید و اختر سعد شما زمانی فرو خواهد مرد و کاروان شوکت و کبریایتان به ناچار این کاروانسرای دنیا را ترک خواهد کرد.

    نکته ای که در این قصیده جلب توجه می کند اینکه به رسم قصیده سرایی، بیشتر قصیده گویان مداح همچون عنصری و فرخی و ... در آخر شعر چیزی از ممدوح خویش درخواست می کنند و در اصل همان خواسته شان است که آنان را به سرودن چنین شعری وا میدارد که به این درخواست اصطلاحا حسن طلب گفته می شود اما این شعر سیف با اینکه قصیده ای مدحی نیست اما همین حسن طلب را دارد و شاعر در بیت آخر چیزی درخواست کرده اما نه از ممدوح و پادشاه و وزیر و حاکم، که از مردم و این خواسته به نیکی یاد کردن نام خود است و این بسیار بارزش است و به قول سعدی که از قضا رابطه ی خوبی هم با سیف داشته "مرد نکونام هرگز نمیرد" حال آنکه عنصری که دیگدانش به قول خاقانی از نقره بود و آلات خوانش از زر

    چیزی برایش نماند و از سیف به سبب همین قصیده ی قهرمانانه اش نامی نیک به یادگار مانده است.

    عبدالله در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یک شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۲۳ نوشته:

    جانا سخن از درون ما می گویی! قبلا فکر می کردم که فقط حافظ شیرین سخن از درون انسان با خبر است. به قدری از مصیبیتی که برایم پیش آمده غمگین و تاراحت بودم (استادی هستم که بر اثر ظلم یکی از رئسای دانشگاه ها خانه نشین شده ام) که به سوی اینترنت آمدم و به طور تصادفی این شعر گنجور در خصوص ظلم بیداد ظالمین برخورد کردم. خدایش رحمت کند حداقل کاری که از دستم بر می آید این است که فعلا آنرا برای دوستان خود می فرستم. خدا نگهدارتان باشد

    عبدالله در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، یک شنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۲۶ نوشته:

    من قبلا فکر می کردم که فقط حافظ شیرین سخن درون انسان را می خواند. این روزها بر اثر ظلم رئیس یکی از دانشگاه ها خانه نشین شده ام و با خود می گفتم که عاقبت چه خواهد شد که از روی ناراحتی به سمت ایترنت آمدم که تصادفا با این سایت برخورد کردم و این شعر بسیار زیبا را ملاحضه که جانا سخن از درون ما می گویی. خداوند رحمت خود شامل ایشان و شما عزیزان نماید

    م. سهرابی در ‫۹ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۱ بهمن ۱۳۹۱، ساعت ۰۴:۴۵ نوشته:

    گزینشِ جنابِ حمیدرضا کاملاً نادرست است. (نمی‌فهمم چرا به‌جایِ مراجعه به اصلِ دیوان، و اگر به‌دسترس نباشد، مراجعه به شخصِ معتبرِ این زمینه، باید به نقلِ یک وبلاگ استناد کرد!؟). سخنِ درست همان است که دوستانِ عزیز بهرام طاهری، و آراس (به‌وجهِ تأیید و توضیح) آورده‌اند.

    منبع مطلب : ganjoor.net

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 12 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید