این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    عصمت پیامبران

    دسته بندی :
    1. نکس
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    عصمت پیامبران را از این سایت دریافت کنید.

    عصمت پیامبران

    عصمت پیامبران

    اعتقادات شیعه ‌خداشناسی

    توحید توحید ذاتی • توحید صفاتی • توحید افعالی • توحید عبادی • صفات ذات و صفات فعل

    فروع توسل • شفاعت • تبرک • استغاثه

    عدل الهی

    حُسن و قُبح • بداء • امر بین الامرین

    نبوت

    عصمت پیامبران • خاتمیت • پیامبر اسلام • معجزه • عدم تحریف قرآن

    امامت

    باورها عصمت امامان • ولایت تكوینی • علم غیب • خلیفة‌الله • غیبت • مهدویت • انتظار فرج • ظهور • رجعت

    امامان امام علی • امام حسن • امام حسین • امام سجاد • امام باقر • امام صادق • امام کاظم • امام رضا • امام جواد • امام هادی • امام عسکری • امام مهدی

    معاد

    برزخ • معاد جسمانی • حشر • صراط • تطایر کتب • میزان

    مسائل برجسته

    اهل‌بیت • چهارده معصوم • کرامت • تقیه • مرجعیت • ولایت فقیه

    نبو ‌خداشناسی

    این مقاله دربارهٔ عصمت پیامبران است. برای آشنایی با مفهوم عصمت و عصمت امامان مدخل عصمت و عصمت امامان را ببینید.

    عصمت پیامبران پاکی پیامبران از ارتکاب هرگونه گناه، زشتی و بدی. عصمت پیامبران را از اصول مشترک همه ادیان دانسته‌اند؛ اما درباره چیستی و مراتب آن اختلاف‌نظر وجود دارد. عالمان مسلمان درباره مصونیت پیامبران از شرک، کفر و عدم خطا در دریافت و ابلاغ وحی، اتفاق نظر دارند؛ اما درباره مصونیتشان از دیگر گناهان و همچنین مصونیت از خطا در امور روزمره دچار اختلاف نظر شده‌اند. به باور بیشتر آنها، پیامبران در این دو زمینه هم معصوم هستند.

    منشأ عصمت پیامبران را ناشی از لطف خداوند یا علم راسخ آنان درباره طاعت و گناه دانسته‌اند که اولاً قابل تعلیم نیست و ثانیاً مغلوب شهوت‌ها نمی‌‌شود.

    در قرآن از عصمت پیامبران، به صراحت، سخن گفته نشده است؛ اما مفسران ذیل آیاتی مانند آیه ۳۶ سوره بقره درباره اخراج آدم و حوا از بهشت، درباره عصمت سخن گفته‌اند. متکلمان مسلمان برای اثبات عصمت پیامبران، از دلایل عقلی همچون دلیل اعتماد استفاده کرده‌اند. آنها در این زمینه، به آیاتی از قرآن، از جمله آیه هفتم سوره حشر نیز استناد می‌کنند.

    مخالفان عصمت پیامبران به آیاتی از قرآن استناد کرده‌اند که عصمت همه پیامبران یا برخی از آنان را زیر سوال برده است. در پاسخ گفته شده است این آیات، متشابه بوده و باید با ارجاع به آیات محکم، تأویل و تفسیر شود. همچنین آیات ناسازگار با عصمت پیامبران، بر ترک اولی حمل شده که با معنای متعارفِ از خطا و گناه متفاوت است.

    فهرست

    ۱ مفهوم‌شناسی ۲ جایگاه و اهمیت ۳ گستره

    ۴ منافات نداشتن عصمت پیامبران با اختیار

    ۵ دلایل ۵.۱ دلایل عقلی ۵.۲ دلایل نقلی ۶ اشکالات و پاسخ‌ها

    ۶.۱ نومیدی و بدگمانی به وعده الهی

    ۶.۲ راهیابی القائات شیطانی بر پیامبران

    ۶.۳ گناه‌کار بودن همه مردم حتی پیامبران

    ۶.۴ آیات ناسازگار با عصمت برخی از پیامبران

    ۶.۴.۱ پاسخ‌های کلی ۷ کتاب‌شناسی ۸ پانویس ۹ منابع ۱۰ پیوند به بیرون

    مفهوم‌شناسی

    نوشتار اصلی: عصمت

    عصمت پیامبران، به معنای پاکی پیامبران از ارتکاب هر گونه زشتی و بدی.[۱] عصمت انبیا را ویژگی‌ای درونی دانسته‌اند که سبب می‌شود آنان اعمال نادرست را از اعمال نیکو به‌وضوح تشخیص دهند.[۲]

    در فرهنگ اسلامی برای بیان مفهوم عصمت پیامبران از کلماتی مانند تنزیه[یادداشت ۱]، توفیق، صدق و امانت نیز استفاده شده است.[۳]

    جایگاه و اهمیت

    عصمت پیامبران در زمینه وحی را از اصول مشترک و مورداتفاق همه ادیان الهی می‌دانند؛[۴] هرچند درباره چیستی و مراتب آن، میان الهی‌دانان ادیان، از جمله متکلمان مسلمان اختلاف‌نظر وجود دارد.[۵]

    برخی معتقدند عصمت پیامبران از ابتدای ظهور اسلام در میان مسلمانان رواج یافته است. برای مثال گزارش کرده‌اند که خلیفه اول در تجلیل از پیامبر اسلام(ص)، او را معصوم از خطا دانسته است.[۶] همچنین نقل کرده‌اند که امام علی(ع) برای تبیین مقام انبیا، از واژه عصمت استفاده کرده است.[۷] با این حال برخی از اندیشمندان بر این عقیده‌اند که کاربرد اصطلاح عصمت، همچون دیگر اصطلاحات کلامی، مربوط به بعد از پیدایش علم کلام و هم‌زمان با امامت امام صادق(ع) بوده است.[۸] در قرآن به‌صورت صریح از عصمت پیامبران سخن نیامده است؛[۹] ولی مفسران در تفسیر آیاتی از قرآن به آن پرداخته‌اند. آیات ۳۶ سوره بقره،[۱۰] ۲۳ سوره اعراف و ۱۲۱ سوره طه درباره داستان آدم و حوا و برخورد آنها با شیطان، آیه ۳۳ سوره آل عمران درباره برگزیدگی برخی پیامبران و همچنین آیات ۳ تا ۵ سوره نجم درباره اینکه پیامبر اسلام(ص) با تکیه بر وحی سخن می‌گوید، نه از روی هوا و هوس از جمله این آیات است.[۱۱]

    گستره

    عصمت پیامبران در چند مرحله و مرتبه تصویر شده است که به‌ترتیب عبارت‌اند از: عصمت از شرک و کفر، مصونیت در دریافت و ابلاغ وحی، مصونیت از گناه کبیره و صغیره و مصونیت از خطا در امور روزمره. به گفته جعفر سبحانی، متکلمان مسلمان در خصوص مرتبه اول و دوم، اتفاق‌نظر دارند.[۱۲] همه بر این باورند که پیامبران قبل و بعد از نبوت مرتکب شرک یا کفر نشده و نمی‌شوند.[۱۳] همچنین متکلمان شیعه و سنی برآن‌اند که انبیا در دریافت، حفظ و ابلاغ وحی از خیانت عمدی،[۱۴] سهو و خطا[۱۵] مصون هستند. البته در این میان قاضی عبدالجبار، پیشوای معتزلیان در قرن پنجم قمری، کذب سهوی را در تبلیغ رسالت جایز دانسته است.[۱۶]

    در خصوص مرتبه سوم هم میان متکلمان شیعه اتفاق‌نظر هست؛[۱۷] یعنی به باور آنان، پیامبران از هر گونه گناه کبیره و صغیره معصوم هستند.[۱۸] تنها شیخ مفید انجام‌دادن گناه صغیرهٔ سهوی را که حاکی از خِفت‌طَبع نباشد، برای پیامبران پیش از بعثتشان ممکن دانسته است.[۱۹]

    مرتبه چهارم، یعنی مصونیت از خطا در امور روزمره را هم بیشتر عالمان شیعه پذیرفته‌اند و می‌گویند گفتار و کردار پیامبران در امور فردی و اجتماعی روزمره نیز مصون از خطا است؛[۲۰] شیخ صدوق با استناد به روایت ذوالشمالین،[۲۱] سهو النبی را پذیرفته و اعتقاد به عصمت پیامبران از اشتباه را غلو و تفویض دانسته است.[۲۲] درباره سهو پیامبر(ص)، در کتاب اصول کافی نیز روایاتی نقل شده است.[۲۳]

    علامه طباطبایی هم معتقد است مواردی که با وحی و هدایت مردم ارتباط ندارد، خارج از بحث عصمت است. او می‌گوید به‌استثنای پیامبر اسلام(ص) به دلیل فضیلت خاص الهی‌اش، بنا بر برخی از آیات قرآن، پیامبران در امور روزمره دچار اشتباه و نسیان شده‌اند که برخی موارد آن عبارت‌اند از: نسیان حضرت آدم درباره عهدش، درخواست حضرت نوح مبنی بر نجات فرزند گنهکارش از طوفان، خروج غضبناک حضرت یونس از قومش و قضاوت اشتباه حضرت موسی درباره حضرت هارون پس از گوساله‌پرستی بنی‌اسرائیل.[۲۴]

    منبع مطلب : fa.wikishia.net

    عصمت پیامبران

    عصمت پیامبران

    ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

    براساس آیات قرآن و ادله کلامی، انبیاء الهی دارای عصمت می‌باشند. آیاتی از قرآن دالّ بر مصونیت پیامبران از هرگونه لغزش و خطا را آیات عصمت انبیا گویند.

    فهرست مندرجات

    ۱ - معنای لغوی و اصطلاحی عصمت

    ۲ - معنای واژه عصمت

    ۳ - معنای عصمت در قرآن

    ۴ - شاخه‌های عصمت ۵ - آیات عصمت انبیا

    ۵.۱ - مصادیق آیات عصمت

    ۵.۲ - ترک اولی

    ۵.۳ - برخی از آیات عصمت

    ۶ - ماهیت ومنشا عصمت پیامبران

    ۶.۱ - دیدگاه اول ۶.۲ - دیدگاه دوم ۶.۳ - دیدگاه سوم

    ۶.۴ - دیدگاه امام خمینی

    ۷ - دلایل عصمت ۷.۱ - دلیل اول ۷.۲ - دلیل دوم ۷.۳ - نتیجه‌گیری

    ۸ - ارادی یا اختیاری بودن عصمت

    ۹ - جایگاه مقام عصمت

    ۱۰ - شبهات مربوط به عصمت

    ۱۰.۱ - سؤال علی بن محمد بن جَهم

    ۱۰.۲ - پاسخ امام به علی بن جهم

    ۱۰.۳ - شبهه درباره داود پیامبر

    ۱۰.۴ - پاسخ شبهه نماز حضرت داود

    ۱۰.۵ - پاسخ شبهه ازدواج حضرت داود

    ۱۱ - دلایل نقلی عصمت انبیاء

    ۱۱.۱ - نتیجه‌گیری ۱۲ - پانویس ۱۳ - منبع

    ۱ - معنای لغوی و اصطلاحی عصمت

    [ویرایش]

    لفظ " عصمت " باتمام مشتقاتش، سیزده بار در قرآن آمده است و این لفظ از نظر " ریشه شناسى " یک معنا بیش ندارد و آن " نگاه داری و بازداری " است و در قرآن نیز، به همین معنا به کار رفته است.

    در اصطلاح یک حالت راسخ نفسانی و یک نیروی باطنی است که معصوم را از ارتکاب گناه به صورت مطلق، و حتى از اندیشه درباره گناه باز مى دارد.

    البته مقام عصمت تنها به معناى " مصونیت از ارتکاب معصیت و گناه " نیست، بلکه شاخه مهم دیگرى دارد که آن " مصونیت از هرگونه خطا و لغزش و انحراف و گمراهی " است .

    ۲ - معنای واژه عصمت

    [ویرایش]

    واژه عصمت از ماده «عَصَمَ» در لغت به معنای «منع» و «حفظ» و نگهداشتن و مانع شدن و پیشگیری از ناملایمات است[۱] و در اصطلاح، به نیرویی در وجود انسان گفته می‌شود که دارنده آن را با قدرت داشتن بر انجام آن از گناه، خطا و اشتباه باز می‌دارد.[۲]

    با توضیح یاد شده، روشن می‌شود که عصمت بر دو نوع است:

    ۱. عصمت از گناه؛ یعنی معصوم کسی است که با اختیار و قصد، مرتکب گناه نمی‌شود؛

    ۲. عصمت از خطا و اشتباه؛ یعنی معصوم، افزون بر ترک گناه، از خطا و اشتباه هم مصون باشد. مصونیت پیامبران از گناه و خطا، به طور اجمال، از سوی همه‌ی مسلمانان، بلکه همه صاحبان ادیان و ملل پذیرفته شده است، ولی در ویژگی‌های آن، آرا و نظریه‌های گوناگونی وجود دارد که در نوشتار حاضر، مجال بیان آن‌ها نیست.

    شیعه معتقد است که پیامبر باید از همه‌ی گناهان، چه صغیره و چه کبیره، چه عمدی و چه سهوی، چه پیش از نبوت و چه پس از آن، معصوم باشد.[۳]

    ۳ - معنای عصمت در قرآن

    [ویرایش]

    لفظ "عصمت" با تمام مشتقاتش سیزده بار در قرآن آمده است. این لفظ از نظر ریشه شناسی بیش از یک معنا ندارد و آن "نگاهداری و بازداری" بوده و در قرآن نیز به همین معنا به کار رفته است. و در اصطلاح، یک حالت راسخ نفسانی و یک نیروی باطنی است که معصوم را از ارتکاب گناه به صورت مطلق و حتی از اندیشه درباره گناه بازمی دارد.

    ۴ - شاخه‌های عصمت

    [ویرایش]

    البته مقام عصمت تنها به معنای مصونیت از ارتکاب گناه نیست؛ بلکه شاخه مهم دیگر آن مصونیت از هرگونه خطا و لغزش و انحراف و گمراهی است.

    این دو شاخه اصلی عصمت نیز هر کدام شاخه‌های مختلفی دارد؛ مانند:

    ۱. عصمت از گناهان کبیره و صغیره پیش از نبوت و پس از آن؛

    ۲. مصونیت از خیانت در ابلاغ وحی و رسالت؛

    ۳. مصونیت از خطا در اعمال دنیوی و شخصی.

    ۵ - آیات عصمت انبیا

    [ویرایش]

    آیات متعددى از قرآن کریم دلالت بر عصمت دارد که آن را " آیات عصمت انبیا " مى نامند.

    ۵.۱ - مصادیق آیات عصمت

    آیات عصمت انبیا عبارت اند از آیات : ۱۲۴ و ۲۱۳ سوره بقره؛ ۷ سوره حشر؛ ۶۵ و ۸۰ سوره نساء؛ ۲۱ و ۳۳ و ۶۴ سوره احزاب؛ ۹ سوره انعام، ۳ و ۴ سوره نجم، ۱ و ۲ سوره فتح و ...

    ۵.۲ - ترک اولی

    اما آیاتى که متضمن لغزش برخى از انبیا است، از سوى مفسران به "ترک اولی " تفسیر و تأویل شده است. [۴][۵][۶][۷][۸][۹]

    ۵.۳ - برخی از آیات عصمت

    آیات: ۱۲۴ و ۲۱۳ سوره بقره ،[۱۰][۱۱] ۷ سوره حشر ،[۱۲] ۶۵ و ۸۰ سوره نساء ،[۱۳][۱۴] ۲۱ و ۳۳ و ۶۴ سوره احزاب ،[۱۵][۱۶][۱۷] ۹ سوره انعام ،[۱۸] ۳ و ۴ سوره نجم ،[۱۹] ۱ و ۲ سوره فتح [۲۰] و… به دلیل این که بر عصمت انبیا دلالت دارند، "آیات عصمت" نامیده می‌شوند.

    اما در برخی آیات به لغزش برخی از انبیا اشاره شده است که مفسران آن‌ها را به "ترک اولی" تفسیر و تاویل کرده‌اند.[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴][۲۵][۲۶]

    ۶ - ماهیت ومنشا عصمت پیامبران

    [ویرایش]

    سومین موضوعی که در زمینه نبوت از سوی امام مطرح شده مسأله عصمت پیامبران است. اصل عصمت، به اجمال مسلم است، بحث در ماهیت و منشأ آن است. در کتاب های کلامی و تفاسیر، بیشتر عصمت را به نیروی وجودی تعریف کرده اند که در انسان ایجاد مصونیت از گناه و خطا می کند: «ملکه اجتناب المعاصی مع التمکن منها». [۲۷]

    ویا«قوه تمنع الانسان عن اقتراف المعصیه و الوقوع فی الخطا». [۲۸]

    پرسش اساسی در این زمینه این است که این نیرو از چه مقوله ای است؟

    دراین باره دیدگاه های گوناگونی هست:

    ۶.۱ - دیدگاه اول

    برخی عصمت را از مقوله تقوا دانسته اند و بر این باورند که عصمت درجه بالایی از تقوا می باشد:

    «العصمه ترجع الی التقوی بل هی درجه علیا منها، ما توصف به التقوی و تعرف به، تعریف و توصف به العصمه.». [۲۹]

    ۶.۲ - دیدگاه دوم

    بعضی دیگر، مثل علامه طباطبایی، عصمت را از مقوله علم دانسته اند، اما علم خاص که تأثیر قطعی و تخلف ناپذیر دارد:

    «ان القوه المسماه بقوه العصمه سبب شعوری علمی غیر مغلوب البته، و لوکانت من قبیل ما نتعارفه من اقسام الشعور والادراک لتسرب الیهاالتخلف ولتخبط الانسان علی اثره احیاناً، فهذا العلم من غیر سنخ سائر العلوم والادراکات المتعارفه التی تقبل الاکتساب و التعلم.». [۳۰]

    کسانی که عصمت را از مقوله علم می دانند به طور معمول مقصودشان از علم، آگاهی از سرانجام های معصیت و طاعت است چنان که می گویند:

    «و تتوقف هذه الملکه علی العلم بمثالب المعاصی و مناقب الطاعات، لان العصمه متی حصلت فی جوهر النفس و انضاف الیها العلم التام بما فی المعصیه من الشقاء و الطاعه من السعادت، صار ذلک العلم موجباً لرسوخها فی النفس فتصیر ملکه.». [۳۱]

    منبع مطلب : fa.wikifeqh.ir

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 3 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید