این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    نام پسر مرجانه

    دسته بندی :
    1. نکس
    2. مطالب سایت

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    نام پسر مرجانه را از این سایت دریافت کنید.

    عبیدالله بن زیاد

    عبیدالله بن زیاد

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    عبیدالله بن زیاد

    نقرهٔ ضرب‌شده به نام عبیدالله بن زیاد به سبک سکه‌های ساسانی

    درگذشته اوت ۶۸۶ میلادی (۴۰ سال)

    وفاداری خلافت اموی (۶۷۳–مرگ)

    جنگ‌ها و عملیات‌ها نبرد کربلا (۶۸۰)

    نبرد مرج راهط (۶۸۴) نبرد خازر (۶۸۶)  

    خویشاوندان زیاد بن ابیه (پدر)

    کارهای دیگر حاکم خراسان (۶۷۲/۷۳–۶۸۴), بصره (۶۷۴/۷۵–۶۸۴) و کوفه (۶۸۰–۶۸۴)

    عبیدالله بن زیاد بن ابیه مشهور به ابن مرجانه یا ابن زیاد (۲۸ ه‍.ق - ۶۷ ه‍.ق) فرمانده نظامی مشهور امویان و از عوامل اصلی کشته شدن حسین بن علی و همراهانش بود. وی از کنیزی به نام مرجانه زاده شد. برخی ابن زیاد را به طعنه به مادرش منسوب کرده و «ابن مرجانه» خوانده‌اند که اشاره به اتهام ناپاکی تولد عبیدالله دارد.

    پدرش زیاد بن ابیه، از سرداران و حکمرانان اموی بود؛ که در سرکوب شورش‌ها در مناطق اسلامی، به قساوت و بی‌رحمی شهرت داشته‌است. در نسب زیاد بن ابیه نیز اختلاف است و مشخص نیست پدر او کیست. از این رو، وی را ابن ابیه (یعنی پسرِ پدرش) خوانده‌اند. گفته‌اند که ابن زیاد، بسیار خشن، بی‌رحم و بی پروا بوده و برخی از زندگی‌نامه‌نویسان از او با عنوان «جبّار» یاد کرده‌اند چنان‌که نقل کرده‌اند، در سرکوب خوارج در بصره، خشونتی شگفت‌انگیز از خود نشان داد.

    عبیدالله والی بصره بود و یزید او را در سال ۶۰ ه.ق پس از آشفتگی اوضاع کوفه، با حفظ سمت به امارت این شهر گماشت و سرکوب قیام حسین را به او سپرد. او در سال ۶۵ه.ق نیز قیام توابین را در عراق سرکوب کرد. عبیدالله بن زیاد به سبب نقشی که در واقعه کربلا داشت، از شخصیت‌های منفور نزد شیعیان است. او از سرداران مشهور اموی بود که درسال ۵۴هجری از طرف معاویه به حکومت خراسان منصوب شد، در سال ۵۶ از آنجا معزول به حکمرانی بصره منصوب گشت، همچنین عبیدالله ابن زیاد در بصره شورش خوارج را با خشونت فراوان سرکوب کرد.[۱]

    در واقعه کربلا[ویرایش]

    در واقعه کربلا عبیدالله بن زیاد بکر بن حمران احمری را مأمور دستگیری و به قتل رساندن مسلم بن عقیل در کوفه نمود و پس از آن فرمان قتل حسین بن علی و یاران او و اسارت اهل بیت او را به عمر بن سعد که فرمانده سپاه کوفه در کربلا بود داد.

    او از کسانی است که در زیارت عاشورا مورد لعن قرار گرفته‌است:

    لعن الله ابن‌مرجانة و در جایی دیگر:

    و لعن الله عبیدالله بن زیاد

    رشید هجری از یاران علی بن ابیطالب نیز به امر وی کشته شد.[۲]

    ابن زیاد پس از مرگ یزید ادعای خلافت کرد و اهل بصره و کوفه را به بیعت فراخواند ولی کوفیان دعوت او را نپذیرفتند و او را از شهر بیرون کردند. وی سپس از بیم انتقام فراری شد و مدتی به شام رفت همزمان با نهضت توابین مأموریت سرکوب توابین را یافت.

    در سال ۶۵ هجری با لشکری به جنگ سلیمان بن صرد و سپاه توابین رفت و در نبرد عین الورده آنها را شکست داد.

    سرانجام در نبرد خازر در سال ۶۶ یا ۶۷ هجری در جنگ با سپاه مختار ثقفی به فرماندهی ابراهیم بن مالک اشتر در ۵ فرسخی شمال موصل، امویان شکست خوردند و عبیدالله بن زیاد کشته شد. ابراهیم اشتر نیز طبق توافقش با مختار، حکومت موصل را بدست گرفت.

    منابع[ویرایش]

    تاریخ طبری جلد ششم

    پانویس[ویرایش]

    ↑ «نگاهی به زندگی عبیدالله بن زیاد بن ابیه، سردار مشهور امویان». . ۲۰۱۹-۰۹-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۳۰.

    ↑ ناظم زاده قمی، سید اصغر. . بوستان کتاب. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)

    نبو واقعه کربلا

    کشتگان سپاه حسین در کربلا‏

    از بنی‌هاشم: حسین بن علی • عباس بن علی • علی‌اکبر • علی‌اصغر • محمد بن العلی • جعفر بن عقیل بن ابیطالب • جعفر بن علی • عثمان بن علی • محمداصغر بن علی • ابوبکر بن علی • ابراهیم بن علی • عبدالله بن علی • عمر بن علی • محمداوسط بن علی • عباس‌اصغر بن علی • عبدالله بن حسن • عمر بن حسن • قاسم بن حسن • ابوبکر بن حسن • بشر بن حسن • ابوبکر بن حسین • ابراهیم بن حسین • عبدالله بن حسین • محمد بن عباس • جعفر بن عقیل • عبدالرحمان بن عقیل • محمد بن جعفر طیار • محمد بن مسلم بن عقیل • عبدالله بن مسلم بن عقیل • عون بن عبدالله بن جعفر •از صحابه: • انس بن حارث • زیاد بن عریب • جابر بن عروه • حبیب بن مظاهر • عبدالرحمن بن عبد رب • عقبة بن صلت جهنی • عمار بن ابی سلامی • مجمع بن زیاد جهنی • مسلم بن عوسجهاز یاران: عمرو بن کعب • اسلم ترکی • بریر بن خضیر همدانی • حر بن یزید ریاحی • جون بن جوی • حارث بن امری القیس • حجاج بن مسروق • حلاس بن عمرو • حنظله بن اسعد • زهیر بن بشر • زهیر بن قین • سعید بن عبدالله • سوید بن عمرو • عبدالله بن عمیر • نافع بن هلال • وهب بن وهب • هفهاف بن مهند • حبیب بن عبدالله • یزید بن ثبیط • جنادة بن حارث • عابس بن ابی‌شبیباز زنان: ام‌حسن • حمیده بنت مسلم • ام وهب

    اسیران از سپاه حسین

    علی بن الحسین (زین العابدین) محمد باقر عمر بن حسین محمد بن حسین زید بن حسن عمرو بن حسن محمد بن عمرو بن حسن قاسم بن عبدالله بن جعفر عبدالله بن عباس بن علی قاسم بن محمد بن جعفر محمد بن عقیل اصغر عقبه بن سمعان مسلم بن رباح علی بن عثمان مغربی زینب بنت علی فاطمه بنت علی ام کلثوم بنت علی ام حسن بنت علی فاطمه بنت حسین سکینه بنت حسین رقیه بنت حسین رباب ام محمد بنت حسن

    عاملان نبرد کربلا‏

    عمر بن سعد یزید عبیدالله بن زیاد شمر حرمله سنان بن انس نخعی

    مراسم‌ ماه محرم‏

    زنجیرزنی سینه‌زنی سنج و دمام سوگواری محرم شام غریبان شاه‌حسین‌گویان مرثیه نوحه تعزیه روضه قمه‌زنی نخل‌گردانی گل‌مالی

    در آثار هنری

    فیلمنامه فیلم موسیقی متن

    در آیات و روایات حدیث ریان بن شبیب جستارهای وابسته

    عاشورا تاسوعا اسارت در شام اربعین تحریفات عاشورا پارادایم کربلا سقاخانه تکیه عَلَم کتل

    پیوند به بیرون[ویرایش]

    مدخل «Ebn ZĪĀD, 'OBAYD-ALLĀH» در دائرةالمعارف ایرانیکا

    رده‌ها: اعراب قرون وسطی کشته‌شده در نبردافراد در فتنه دومثقیفدرگذشتگان ۶۸۵ (میلادی)درگذشتگان ۶۸۶ (میلادی)ژنرال‌های عربسپاه یزیدعاملان واقعه کربلاعراقی‌های سده ۷ (میلادی)عرب‌هاعرب‌های سده ۷ (میلادی)فرماندهان نظامی امویفرماندهان نظامی مسلمانفرمانداران بنی‌امیه در خراسانفرمان‌روایان بنی‌امیه در عراقنیروهای نظامی کشته‌شده در جنگ

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    عبیدالله بن زیاد

    عبیدالله بن زیاد

    ابن زیاد مشخصات فردی

    نام کامل عبید الله بن زیاد

    درگذشت محرم سال ۶۷ قمری

    نحوه درگذشت در درگیری با سپاه مختار

    نقش در واقعه کربلا

    اقدامات اعزام سپاه به کربلا برای مقابله با امام حسین(ع)؛ توهین به سر امام حسین(ع)؛ سرکوب قیام توابین

    نقش‌های برجسته والی بصره و کوفه

    مشخصات فردی

    عُبَیْدُ الله بْنُ زیادِ بْنِ اَبیه مشهور به اِبنِ زیاد (۳۳ - ۶۷ق)، فرمانده نظامی مشهور امویان و از عوامل اصلی شهادت امام حسین(ع) و همراهانش بود. عبیدالله والی بصره بود و یزید او را در سال ۶۰ق پس از آشفتگی اوضاع کوفه، با حفظ سمت به امارت این شهر گماشت و سرکوب قیام امام حسین(ع) را به او سپرد. او در سال ۶۵ق نیز قیام توابین را سرکوب کرد. عبید الله به سبب نقشی که در واقعه کربلا داشت، از شخصیت‌های منفور نزد شیعیان است. او پس از قیام مختار، در جنگ خازر به دست ابراهیم بن اشتر کشته شد.

    محتویات

    ۱ نسب و ویژگی‌های رفتاری

    ۲ مقام‌های سیاسی و حکومتی

    ۲.۱ دوره معاویه ۲.۲ دوره یزید

    ۳ نقش ابن زیاد در واقعه کربلا

    ۴ پس از مرگ یزید ۵ مرگ ابن زیاد

    ۶ عقیده شیعیان درباره عبیدالله

    ۷ بنی‌زیاد ۸ پانویس ۹ منابع ۱۰ پیوند به بیرون

    نسب و ویژگی‌های رفتاری

    ابو حفص عبیدالله بن زیاد بن ابیه، از کنیزی به نام مرجانه زاده شد.[۱] برخی ابن زیاد را به طعنه به مادرش منسوب کرده و «ابن مرجانه» خوانده‌اند که اشاره به اتهام ناپاکی تولد عبیدالله دارد و در برخی منابع، به بدنام و زناکار بودن مادر او تصریح شده است.[۲]

    پدرش زیاد بن ابیه، از سرداران و حکمرانان اموی بود که در سرکوب شورش‌ها در مناطق اسلامی، به قساوت و بی‌رحمی شهرت داشته است. در نسب زیاد بن ابیه نیز اختلاف است و مشخص نیست پدر او کیست. از این رو،‌ وی را ابن ابیه (یعنی پسرِ پدرش) خوانده‌اند. گفته‌ شده ابوسفیان، زیاد را حاصل زنای خود با سمیه، مادر زیاد می‌دانست و بدین رو، معاویه، زیاد را برادر خویش می‌خواند.[۳]

    گفته‌اند که ابن زیاد، بسیار خشن، بی‌رحم و بی پروا بوده و برخی از زندگی‌نامه‌نویسان از او با عنوان «جبّار» یاد کرده‌اند[۴] چنان که نقل کرده‌اند، در سرکوب خوارج در بصره، خشونتی شگفت‌انگیز از خود نشان داد.[۵] این خصلت عبیدالله باعث شد در جنگ با غیرمسلمانان در فتوحات نیز موفقیت‌هایی به دست آورد.[۶]

    بنی امیهحاکمانعنوان

    معاویه بن ابی سفیان یزید بن معاویه معاویة بن یزید مروان بن حکم عبدالملک بن مروان ولید بن عبدالملک سلیمان بن عبدالملک عمر بن عبدالعزیز یزید بن عبدالملک هشام بن عبدالملک ولید بن یزید یزید بن ولید ابراهیم بن الولید مروان بن محمد

    دورهٔ سلطنت

    ۴۱-۶۰ ۶۰-۶۴ ۶۴-۶۴ ۶۴-۶۵ ۶۵-۸۶ ۸۶-۹۶ ۹۶-۹۹ ۹۹-۱۰۱ ۱۰۱-۱۰۵ ۱۰۵-۱۲۵ ۱۲۵-۱۲۶ ۱۲۶-۱۲۶ ۱۲۶-۱۲۷ ۱۲۷-۱۳۲

    وزرا و امرای سرشناس

    مغیرة بن شعبه ثقفی زیاد بن ابیه عمرو عاص مسلم بن عقبه مری عبیدالله بن زیاد حجاج بن یوسف ثقفی

    رویدادهای مهم

    صلح امام حسن واقعه عاشورا واقعه حره آتش زدن کعبه قیام مختار قیام زید بن علی

    قیام ابومسلم خراسانی

    مقام‌های سیاسی و حکومتی

    از مقام‌ها و فعالیت‌های سیاسی عبیدالله در آغاز جوانی، اطلاعاتی در منابع تاریخی نیامده است؛ ولی به گفته پژوهشگران، در قلمرو حکومتی پدرش زیاد بن ابیه که والی کوفه و بصره بود، از امور حکومتی بر کنار نبوده است.[۷]

    دوره معاویه

    معاویه پس از مرگ زیاد، عبیدالله را به حکومت خراسان منصوب کرد[۸] و در سال ۵۵، ۵۶ یا ۵۷ق او را از ولایت خراسان برداشت و به امارت بصره منصوب کرد.[۹]

    عبیدالله در حکومت بصره، با ناآرامی‌هایی که از سوی خوارج ایجاد شده بود، رو به رو گشت. ناآرامی‌ها در سال ۵۸ق به اوج رسید و او سرانجام با خشونت فراوان آنان را سرکوب و بسیاری را کشت.[۱۰]

    دوره یزید

    یزید پس از مرگ معاویه در ۶۰ق /۶۸۰م قصد داشت عبیدالله را از حکومت بصره بردارد؛ ولی گویا اوضاع وخیم سیاسی بصره و کوفه اجازه این کار را به او نداد. با آغاز قیام امام حسین(ع) و اعزام نماینده او مسلم بن عقیل به کوفه، عبیدالله که خشونت وی و پدرش در سرکوب شورش‌ها و جنبش‌ها مشهور بود، در سال ۶۰ق با حفظ سمت به ولایت کوفه منصوب گشت. گفته‌اند که یزید به پیشنهاد سرجون مسیحی که از مشاوران یزید بود، دست به این اقدام زده است تا با قیام امام حسین (ع) مقابله کند.[۱۱]

    نقش ابن زیاد در واقعه کربلا

    سرکوب قیام مسلم بن عقیل

    کوفیان در سال ۶۰ قمری برای بیعت با حسین بن علی(ع) اعلام موافقت کردند و در انتظار ورود او به کوفه بودند. ابن زیاد با روی پوشیده وارد شهر شد و مردم گمان کردند که او حسین(ع) است و از او استقبال کردند ولی به زودی دریافتند که عبیدالله بوده است. نخستین اقدام عبیدالله جست و جو برای یافتن نماینده امام حسین(ع)، مسلم بن عقیل بود.[۱۲]

    ابن زیاد به محض ورود به کوفه، در یک خطابه، مخالفان حکومت یزید را به‌سختی تهدید کرد و به کسانی که از او پیروی کنند، وعده برخورداری داد.[۱۳]

    به روایت یعقوبی، هانی بن عروه از پیش با ابن زیاد آشنایی داشت و در هنگام ورود عبیدالله به کوفه بیمار بود. او حدس می‌زد که عبیدالله پس از ورود به کوفه به عیادت وی خواهد آمد. از این رو با مسلم بن عقیل برای کشتن ابن زیاد در خانه خود قرار گذاشت.[۱۴] به روایت دیگر شریک بن اعور، از سران شیعه کوفه، در خانه هانی بیمار شد و با مسلم قرار گذاشت که چون ابن زیاد به عیادت وی می‌آید، مسلم به او حمله کند و وی را بکشد.[۱۵] با این همه گویا چون هانی از وقوع قتل در خانه خود خشنود نبود، مسلم از آن کار سرباز زد و ابن زیاد جان به سلامت برد.[۱۶]

    به گزارش طبری، ابن زیاد اندکی پس از ورود به کوفه با نیرنگ توانست از محل اختفای مسلم بن عقیل آگاه شود. آنگاه هانی را به دارالاماره دعوت کرد و وی را به زندان افکند و اندکی بعد نیز مسلم بن عقیل را دستگیر کرد و هر دو را به قتل رساند و سر آن‌ها را نزد یزید فرستاد.[۱۷]

    اعزام لشکر به سوی امام حسین

    عبیدالله پس از تهدید و تطمیع کوفیان، حرّ بن یزید را به سوی حسین بن علی(ع) فرستاد و به او دستور داد تا جلوی حسین(ع) را بگیرد و نیز اجازه ندهد در محلی که دارای آب است، اردو بزند. سپس عمر بن سعد بن ابی وقاص را با لشکری به سوی وی فرستاد.[۱۸]

    منبع مطلب : fa.wikishia.net

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 2 ماه قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید